«

»

Aug 09

no safari

nou lieve mensen, alles zag er zo leuk en veel belovend uit, maar niets is minder waar en je zult altijd zien dat er op het laatst iets misgaat.
Geen zorgen, er is niemand opgegeten door een leeuw, gevallen bij het girafferijden of gespiesd door een neushoorn, iedereen is ok en kijkt hoop ik gelukzalig uit het raampje van de jeep, maar ik kan niet mee. Voel me een beetje alsof ik me dagenlang had verheugd op een mooie toer en op de dag voor vertrek mijn kleine teen heb gebroken waardoor ik niet meer in mijn klimschoenen pas. Een vervelenmd en frustrerend gevoel, maar zeker niet levensbedrijgend.
Wat is er nu precies gebeurd? Ik heb last van mijn rug, en niet een klein beetje. Na een busreis van 12 uur in een te volle bus, zonder goede stoelen of banken en over een weg vol hobbels en gaten voelde ik me niet helemaal soepel en fit toen ik uitstapte, maar dacht dat het met een nachtje slaap wel over zou gaan. Na een erg slechte nacht waar ik ook nog zeker 8 keer eruit moest mdat ik plotseling aan hevige diaree leed (misschien willen jullie dit helemaal niet weten, maar toch) voelde ik me alleen maar slechter en besloot niet mee te gaan met de groep. Ik zou twee dagen alleen op de camping zijn. De hele dag in de tent gelegen zonder een vin te verroeren, alles deed me pijn en ik had niet eens zin om wat te eten of drinken. De dag erna was het nog steeds slecht, ik maakte me zorgen en wilde een dokter zien, maar dat is niet heel makkelijk als je midden in de rimboe zit. Het dichtsbijzijnde ziekenhuis was 2 uur rijden. Ik besloot het erop te wagen. Een bus aangehouden die die kant opreed en voor iets minder dan 1
euro in 2 uur naar Arusha gereden. Gelukkig had ik een zitplaatsje, maar dat is in Afrika niet zo gewoon als bij ons, zeker de helft van de passagiers staat 2 uur lang in de meest vreemde standen gebogen onder het veel te lage dak…
Vrienden gemaakt en eten uitgewisseld. Ik kreeg nootjes en bananen, zij kregen mijn pakje appelsap en mijn koekjes…erg gelachen en genoten. Ik had gelukkig wat flinke pijnstillers ingenomen voordat ik vertrok, dus hoewel het niet heel comfortabel was, was het wel goed te doen.
In het ziekenhuis bleek ik inderdaad een ingezakte wervel te hebben, waarschijnlijk was het net iets teveel voor mijn toch al niet zo sterke ruggetje. Het enige wat ze op dit moment voor me konden doen was pijnstillers geven en me aanraden met het vliegtuig terug te gaan ipv met de bus. Als de klachten aanhouden moet ik in Dar een scan laten maken, maar dat doe ik liever in nederland, ze kunnen hier toch niet veel voor me doen. Omdat alle vluchten volzaten een nacht in een hotel geslapen. De elektriciteit was uitgevallen, erg romantisch bij kaarslicht liggen lezen. De hele dag op bed gelegen. Net mijn tickets opgehaald, vanavond vlieg ik terug.
Gelukkig was Selma in Arusha die heeft me wat geld geleend om het ticket te kunnen betalen want stom genoeg heb ik mijn pinpas aan yasmijn gegeven en vergeten terug te vragen.
Ook erg tevreden met mijn reisverzekering, erg vriendelijk en accuraat. Heb me geen moment hopeloos of verloren gevoeld, terwijl ik toch ver weg ben en kan met geen mogelijkheid zomaar naar huis. Voor de terugreis gaan ze proberen me businessclass te laten vliegen, zitten is erg pijnlijk voor me. Kortom, ik ben een tevreden mens.
Was ook helemaal vergeten spullen me te nemen, dacht dat ik in de avond wel weer terug zou zijn op de camping. In Arusha dus maar een schone bloemetjes onderbroek gekocht en een tandenborstel. Nu zit ik hier een beetje te stinken in mijn vieze kleren, maarja, ik ben het gewend. Heeft als voordeel dat nu niet iedereen mijn beste vriend wil zijn, of mijn echtgenoot. Lekker rustig.
Nu heb ik wel zin om naar huis te gaan, kan hier zo weinig, in geen enkele positie kan ik lekker liggen/zitten/staan, mijn lijf lijkt op een gespannen veer en mijn voeten lijken geheel niet de mijne. Maar geen zorgen, ik voel me goed. Voel me zo veilig en vrij in dit land. Iedereen wil je helpen en het voelt goed dat ik dit alleen kan. Ik kan met pijn etc gewoon voor mezelf zorgen en ik raak niet overstuur, dat geeft me zelfvertrouwen en een goed gevoel.

In Dar es Salaam zal ik niet bij mijn gastgezin maar in een hotel slapen. Een schuimrubbermatrasje lijkt me op dit moment niet goed voor mijn ruggetje. Ik zal voordat ik vertrek naar nederland nog wel even wat van me laten horen.
Geen zorgen, echt ik ben ok.

liefs Anne