«

»

Jul 29

Op de helft…

Lieve allemaal,
Ik zit hier nu al 3 weken, de tijd gaat zo snel! Het is heerlijk om te denken dat ik over 3 weken mijn familie en vriendinnetjes weer zie, maar het is ook heel jammer om te weten dat ik hier dus al bijna weer wegga en het een tijd zou duren voordat ik weer terug kom… Ik ga dus nog extra genieten van deze weken!
Gister hadden we de ‘chillparty’ bij Omary thuis, wat heel erg leuk was! Het was heel gezellig, we hebben echt een heel leuke groep! Lekker praten, verhalen van andere luisteren en af en toe dansen (lekker om weer wat Nederlandse muziek te horen). Rond 8 uur gingen we weer richting de daladalahalte waar Apai, ik en nog een paar andere weer naar huis gingen en de rest ging naar ‘het feest van het jaar’. Ik dacht vooraf dat ik daar geen zinin zou hebben, maar ik heb achteraf toch spijt dat ik niet gegaan ben! Maarja, niets meer aan te doen. gelukkig hebben we het eindfeest nog, waar ik me nu al op verheug! (feesten tot 5 uur ofzo, dan spullen pakken en dan het vliegtuig nemen om 6 uur).
We hebben vrijdag weer afscheid moeten nemen van de kindjes van Upanga primaryschool, en dat was best zwaar! Ik had zulke lieve kindjes! ze waren supervrolijk, heel aardig en luisterde goed. Na een volle week van samenwerken moest ik zomaar afscheid nemen met de gedachte dat ik ze nooit meer zou zien! En het stomme was nog dat ik het de kindjes niet duidelijk kon maken dat ik ze nooit meer zou zien omdat zij geen engels kunnen, ik geen swahili en Anna (mijn tanzaniaanse samenwerkingsbuddy die week)was ziek. (daardoor begon ik vrijdag ook met alleen een groepje leiden, maar gelukkig kwam hamidu me al snel helpen, want een taalbarriere is nog best lastig!)
Ik hoop echt heel erg dat de kindjes op de nieuwe school weer zo lief zijn!
Ook heb ik deze week de beslissing genomen om niet op safarie te gaan. Ik vind dat zo lastig, maar ik denk dat ik het goede gekozen heb. Het is namelijk 500 Euro voor mij en mijn buddy samen (wat ik moet betalen, omdat het voor hun te veel is en ik haar dan zou uitnodigen) voor maar 4 dagen, terwijl ik voor deze hele 6 weken 1000 Euro heb betaald. Het is superduur voor een plek waar je meer toeristen dan beesten ziet (we zouden dan naar het supertoeristische serengetie gaan). Ook ben ik nu samen met mijn buddy en zou ik heel graag dingen willen zien die zij echt Tanzaniaans vindt, de dingen die ik echt gezien moet hebben voordat ik weer terug naar huis ga (bijvoorbeeld haar kerk met een gospelkoor, haar familie, en misschien zels haar opa en oma bij het kilemanjarogebergte). Als laatste ben ik zeker nog van plan om terug te komen, het liefst binnen 4 jaar, en dan kan ik misschien met een vriendin nog een safarie gaan doen. Dus ik denk dat ik hiermee dan een goede keuze heb gemaakt (pleas stuur nu geen mailtjes dat ik het anders moet doen, want heb nu eindelijk mijn beslissing gemaakt).
Verder komt Nora (mijn buurmeisje) nu elke dag langs om met dadamarlene (zus marleen) dingen op te schrijven in haar schriftje. ze heeft net leren schrijven, wat getalletjes, de klinkers en haar naam. ze blijft te hele tijd zeggen: andika dit, andika dat (schrijf dit, schrijf dat) en ik doe dat braaf. en als zij wat schrijft moedig ik haar heel enthousiast aan, waardoor ik om het woord een hele dikke knuffel krijg! Ze is echt zo lief! Ze wilde tweee dagen geleden niet meer naar huis, en stond erop dat ze bij mij in bed ging slapen (geen idee hoe het kan, maar ik ga steeds eerder naar bed dan zij, terwijl het dan al 11 uur is, zij is nog maar 4!) Dus ik ging liggen en zij kwam er bij en steeds als apai’s zus kwam om haar op te halen deed ze net alsof ze sliep. toen ze uiteindelijk echt weg moest kreeg ik nog een hele dikke afscheidsknuffel en moest ik nog een keer het hakunamatataliedje van de lion king zingen. nu komt ze elke ochtend op me afgestormt met de armpjes omhoog zodat ik haar kan optillen, en dan rent ze direct weg om haar oefenschriftje te halen. Ik ga haar zo missen als ik weer in Nederland ben!
Ben trouwens vrijdag voor het eerst in een paar weken weer chagerijnig geweest, het was zo irritant, en ik was blij dat het na een paar uur weer over was!
Gelukkig heb ik nog 3 volle weken over, en daar ga ik volop van genieten!
Een hele dikke kus en tot over nog een paar weken,
Marleen