«

»

Dec 15

De zwangerschapsbroek

De Tanzaniaanse cultuur is rijk aan dansen en muziek. Iedere stam heeft zijn eigen traditionele dansen en die worden nog regelmatig op feesten en partijen ten tonele gebracht. Ik woon hier in een grote stad, maar iedereen weet nog van welke stam hij komt en is zich ook bewust van de traditionele dansen die daarbij horen.
De meisjes met grote borsten en dunne buikjes zijn hier nog niet zo veelvuldig op televisie te zien. Het is netzo prima om een goed gevulde vrouw met haar schuddende billen in beeld te brengen. Jong en oud danst en zingt mee met de televisie en radio. Er is altijd wel ergens muziek te horen en het is niet vreemd als dat om half zeven ’s ochtends al begint.
Ook hier in huis wordt er gedanst en gezongen. Samen kijken we keek op keer naar die favoriete dvd van dat ene leuke gospelkoor en als er op straat een bekend nummer klinkt, wil het nog wel eens zijn dat een van mijn zusjes al zingend met haar billen begint te schudden. Ik heb in mijn leven lang op dansles gezeten en daar toch wel het een en ander geleerd dacht ik. Sinds ik hier ben is het me duidelijk dat ik ook heel veel nog niet geleerd heb. De manier waarop ze hier met hun billen kunnen schudden is ongelofelijk, de manier waarop het ritme van de muziek door hun lijf stroomt is aangeboren en de manier waarop ik dat na probeer te doen is meer iets voor achter gesloten deuren. Over het algemeen heb ik precies het verkeerde ritme te pakken en is het schudden met mijn billen meer te vergelijken met een korte siddering dan met een dans. Maar niet getreurd; mijn zussen willen het me maar al te graag leren. Ik ga tenslotte zo af en toe naar een bruiloft hier en het zou toch leuk zijn als ik dan ook een beetje met mijn billen kan schudden. Vol enthousiasme lopen we met ons drieën rondjes om het tafeltje in de woonkamer terwijl er op de achtergrond de vrolijke tonen van “Kumundu kumundu” klinken. Mijn zusjes schudden erop los, ik loop tussen hen in en doe een poging om er ook op los te schudden. Wanneer het ritme in het liedje verandert, veranderen mijn zusjes hun manier van schudden en raak ik in de war. Ik val stil, pak de draad weer op en raak weer in de war. Ze spreken me bemoedigend toe; met een beetje oefenen kom ik er wel!
Ik besluit Kumundu kumundu als beltoon in te stellen, zodat ik in ieder geval een beetje gewend raak aan het liedje. Helaas werkt het niet helemaal zoals ik gehoopt had. De meeste mensen die mij bellen, hebben zelf geen beltegoed, dus geven ze mij een “missed call” ik hoor drie noten en dan is het liedje afgelopen. Aan mij de taak om terug te bellen.
Op een dag ben ik alleen in de slaapkamer. Ik sta in mijn kanga voor de spiegel en begin spontaan met het oefenen van mijn schudtechnieken. Lachend komt mijn zus binnen, geschrokken hou ik op “I saw you, what were you doing?” Met gekleurde wangen zeg ik dat ik aan het oefenen was.
Het is avond en we maken ons klaar om naar bed te gaan. Mijn zus trekt haar T-shirt uit en ik zie dat ze een broek aanheeft met een soort groot elastiek aan de bovenkant. Ze legt uit dat het haar zwangerschapsbroek is. Ze maakt haar buik dik en begint rond te lopen. Haar bovenlijf is bloot. In de verte klinken de tonen van “Kumundu kumundu” en spontaan begint ze te dansen. Ze doet net of ze zwanger is en danst ondertussen precies zoals ze mij geleerd heeft. Ik lach tot de tranen over mijn wangen rollen.